Sonntag, 31. Mai 2009

(فقط احمدی نژاد ! فهمیدی یا ...! عكسهاي متنوع سياسي و غير سياسي










خر تو خر در وبسایت بالاترین بعد از دادن منفی به یک لینک مخالف میرحسین موسوی

خبرفوری ....سبزی فروش محلهء آقای احمدی نژاد دستگیر شد!

به گفته ناظران آگاه در حالی که آقای رئیس جمهور با ماشین ضد گلوله خود از جلوی سبزی فروشی محل میگذشت ناگهان به راننده خود گفت : بایست ببینم !!!که آقای احمدی نژاد فورا از ماشین پیاده شده و در صف خرید سبزی ایستادند, که در این حین سبزی فروش فورا دو کیلو سبزی خوردن (مرغوب) را کشیده و به طرف آقای رئیس جمهور رفته .......که آقای احمدی نژاد از این حرکت سبزی فروش بسیار ناراحت شده که چرا سبزی فروش بین او و دیگران که درصف هستند فرق گذاشته است ؟ که سبزی فروش مادر مرده د ر جواب آقای رئیس جمهور میگویند ....ببخشید آقا ....من دیدم شش ماشین متعلق به شما با هیجده نفر که داخل آنها هستند (ماءمورین حفاظت و...)منتظر شما هستند و اینکه مسیر عبور شما را تا رسیدن شما به مقصد مسدود کرده اند و صدها هزار ماشین دیگر در ترافیک ایسناده اند تا شما عبور کنید ...به خاطر همین خواستم نوبت چهار نفر که جلوی شما ایستاده اند را ضایع کنم که آن صد هزار نفر به کارهایشان برسند!!!که آقای رئیس جمهور بالافاصله دستور برخورد با سبزی فروش را داده که بین رئیس جمهور و مردم عادی فرق گذاشته اند ؟؟؟
شاهدان عینی میگویند ...دراین هنگام آن هیجده نفر که تا به حال در آن شش ماشین نشسته بودند ...پیاده شده و با دست زدنهای بسیار زیاد این شعار را میدادند :که رئیس جمهور مردمی /حمایت حمایت .....یا احمدی نژاد خاکی /به پا که میخواد بارون بیاد
ما همه به نوبه خود از این حرکت رئیس جمهور مردمی خود حمایت کرده و با دادن رآی مثبت ,این خبر را به آن بالا....بالاها میفرستیم تا چشم آمریکا در بیاید...(و یک چیزی هم گیرما بیاد)البته فیلمی را که گویای همین تشویقهاست ولی نه جلوی سبزی فروشی !!!بلکه در یک کنفرانس جهانی مبارزه با نژاد پرستی که اتفاقا همین هیجده نفر در آن فیلم ایفای نقش کرده اند را برایتان تهیه نموده ایم ...باشد که بالاخره ما هم بعد از مدتها بتوانیم یک لینک داغ با امتیازات بالا داشته باشیم .

دکتر عارف ایکاش بودی و مردم ما قدر تو را میدانستند!میدانم تو هم خسته ای مثل ما.

Freitag, 29. Mai 2009

شعر طنز

اونـــا کــه میــمیرن مـیرن تــــو بــرزخ--- قـاطـی میشـن اهــل بهشت و دوزخ

کـــار همـــــه اونجــــا بخـور بخـــوابــه--- تــــا روز آخــــر ، کــه حساب کتــابــه

اونجــــــا یـــــــه سـیستم اداری داره--- واســــــه خودش ســاعت کاری داره

سیـستِم اونجــــارو میگـــن عــالیــه--- کـــلِّ لـــــــوازمــــش دیجـیـتــا لـیــــه

فــرشتــه ای هست کـه کارش اینه--- صُب تـــاشـب اونجـا بگیـــره بشینه

کـارکـه نباشه حــوصله ش سرمیره --- میشـینه بـا کــــامـپیــوتــــر ور مـیره

مـیخواس تــــوی کـامپـــیوتـر بگــرده --- رف تـــو پــــروفـــایل یــه پیره مــرده

کــــامپیوتــر یکی دو دفه گف: دینگ--- پـــرید توی گــزینه ی " دیپورتینگ "

فرشته هه دسپاچه شد کلیک کــــرد--- کامپیوتر بدجوری جیکّ وجـیک کـــــرد

یهــــو در یـــــــه قــبر کهــنــــه وا شد--- یـــــه پیــــره مـرد بـــــــا شکـوه پا شد

ازش ســـوال کـــــــردن اسـمت چیـــه--- گفـت: ابــوالقــــــــــاسم فـــردوسیـــه

یکـی دوروز نشس تـــــوی یــــه میدون--- دیـد نمیشه پـــا شـد اومــد تـــو تهرون

زمـین نفس کشـــید و بــرفــا آب شــد--- بهـــــــار اومـد دوبـــــــاره انقــلاب شـد

هـــوای تهــــرون یــه نمه ملــس بــــود--- مــزّه ی زنـــدگی حســابی گــــس بود

باز شب عــید اومــد و رختــا نـــــو شد--- فصـــل شلــــوغــی و بـــدو بــدو شــد

شاعر شـــــــاهنــامه خوشحـــال شد--- دستـای اون رو شـونه هاش بــال شد

بعــد هـــــــزار و چــند ســـــــال دوری--- اومده بود چهـــــار شنــبه ســــــــوری

آتــیـش روشــن جـــوونهـــــارو دیـــد--- اونم یه بــــار از روی آتیــــش پـــــریــد

مـــامـــورا اومـدن بهـش گیــــر دادن --- چن نفـــری دور و ورش واســتــــادن

بــا حـرفاشـون کلی بهش نیــش زدن--- گـــــرفــتــنــو ریشــــشو آتـیـش زدن

شاعــر شاهنـــــــــامه بـــا حــــال بــد--- رفت و نشــس ریشـــشو بــــا تـیــغ زد

خـلاصــــــه، تصـمیـــم گـرف نــــو بشه--- صــاحب کت شلـــــوار و پالتـــــو بشـه

رف جلـــــو مغـــــازه پشـت ویتــریـــــن ---دیـد همه ی لبـــاسا هَـس مـدین چین

مـو بـه تنـش همـون دقیقه سیــخ شد--- یـه خورده واستاد به لبـاســـا میخ شد

مغــــازه داره گفــت : عــزّت زیـــــــــاد دایــی--- ، بــــرو کنــــار بذار بــــاد بیــــاد

بـــــا اینــکه چــرت و پـرت گفت یــــارو شـاعـر شاهنـــــــامه رفـت اون تــــــو

بــــه قـول مــا یـه خورده پالتار خریـــــد--- شــال و کـلاه و کـت و شلـوار خریــــد

دستــشـو تـــو جیب بغـل فـــرو کــــرد --- اشــــرفــی قـــــــرن چهــارو رو کــــرد

شـــــاعـــر مــــــا بعد خـــــرید هنگفت --- به شیوه ی خودش به اون جوون گفت:

------------------------------------

شمـا را چه رفته ست کاینسان خـُلید؟--- چــــــرا جــمــلـــه ژولـــیده و بُنجـُلید؟

چــــرا سیــخ سیـخــی شــده مویتان؟--- چـــــرا مــثل زنهـــاست ابـــــرویتـــان؟

تـو مردی اگــــر، چیست آن موی مِش؟--- بـــرو از سیــــــاوش خجــــالت بکـــش

هــــزاران چــو تــــو لندهــــــــــور پلیـد--- نیرزد بــه یک مــــــــوی گـــُرد آفــریـــد

اگــــر لشکــــر انگيـــــزد اسفنـديـــــار--- دگـــر مـــــوی مِش کرده نــايد به کــار

تــورا پــــاردم گــــردد آنگـــــه عِنـــــان--- همی می کنی پشـت بــــر دشمنــان

تــــویی کـــه بـــــه مـن تکّه انداخــتی--- گمـــــــانم مــــــرا خــــــوب نشناختی

ابـــوالقــــــــــــاسمم بنده ، فردوسیََم--- حکیـــــــــــم زبــــــان آور طــــــوسیَم

کنون زیـــــــــــر این گنبد نیـل فــــــام--- همــــه مــر مـــرا می شناسند نــــام

--------------------------------------

یــــه لحظـــه بعــــدِ اون صـدای کلفت--- مــــرد فروشنده بــه فــردوسی گفت:

خودت که نـــــه، میدونتــو میشناسـم--- از تـــو کسی چیـــزی نگفتــه واســم

ببینمت، تــــــو شاعــری راس راسی؟--- "مــــریم حیـدر زاده" رو میشنـــاسی؟

راستی یه چی بخوام، ازت بر میـــــاد؟--- ترانـــــه ی رپ از کارات در میـــــاد؟

پسر خالـه م میخواد کاست جم کنــه--- یه چیزایی میخواد سر هـــــــــم کنــه

میخوام بـــــراش چیــزای مشتی بگی--- هفش تـا شعـر شیش و هشتی بگی

بیـــــا ، اینم یـــه کـــاغذ و یـه خودکــار--- یــــه چی بگوتومایه های " شاهکــــار"

امّـــا تــورو جـــون مـــامــانت استـــــاد--- چیزی نگی که گیــــر بــدن تو ارشـــاد

---------------------------------

شاعــر شاهنــــامه ســری تکون داد--- هیچّی نگف، فقــط پـــا شد راه افتـاد

دید نمیتـونـه بـــــا همــــه بجنگــــــه --- هرجـــا کـــــه میره آسمـون یــه رنگه

بنـده خـــدا دلش میخواس خیلی زود--- دوبــــــــاره بــــرگـرده همونجــا که بوذ

طفلی نشس همینجوری غصّه خورد--- یه روز نوشتند ، کــه دق کـــرد و مـرد

Montag, 25. Mai 2009

من از نسل دوم هستم وشاکی "الان هم شاکی یم

من از همه چیز شاکی یم! از اینکه چرا قرمز منفی است و آبی مثبت است هم شاکییم.از اینکه لینکام بالا نمییاد هم شاکییم!اصلا این شاکی بودن من از کجا شروع شد،خود داستانیست.وقتی 17 سال داشتم،دوست داشتم من هم یه دوست دختری داشته باشم و خلاصه اینکه جز ترس و چند بار شلاق و اینا چیزی نداشت "جز اینکه شاکی شدم". در19 سالگی بود که خواستم درس را ادامه بدم ,که آنهم کنکور داشت و یه همه متقاضی!ما هم که تو اون دو ساله دختربازی زیاد به درس و مدرسه اهمیت نداده بودیم،خوب آقا نتونستیم تو کنکور قبول شیم و خلاصه کم اوردیم و" آقا آی شاکی بودیما"خلاصه سرت رو درد نیارم،رفتیم خدمت! از شانس خوب ما جنگ بودو بدجوری همه شاکی! افتادیم تو آموزشی یه جای گرم و با یه سرگروهبان شاکی تر از خودمون! کاری نداریم ،تقسیم شدیم یه طرف دیگه از نقشه ایران میبایستی 21 ماه هم اونجا باشیم!از قضا آنجا تا خط مقدم جبهه فاصله ایی نداشت! مارو میگی، "ای شاکی ای شاکی که نگو"با هر بدبختی تونستیم جون سالم بدرببریم و برگردیم به شهرمون و دنبال کار!هر چی حالا ما میگریم مگه کار پیدا میشه!هیچی بازم شاکی شدیم !راستش تو اون دو سالی که دختربازی میکردیم،یه دوست دختری داشتیم که تو اون دو سالی که خدمت بودیم به یادش بودیم،البته بگم اونهم به یاد ما بود ولی خدایی شاکی بود! حالا شما حساب بکن درس که نخوندی!کارم که نداری واز همه مهمتر میخواهی ازدواجم بکنی !خودتون حدس بزنین که چقدر شاکی بودم!! الان 17 سال از اون روز میگذره و من یه جایی خیلی دورتر از دوران آموزشی وخدمت ؛زندگی میکنم و تنها چیزی که میتونه من را گاهی آروم کنه همین" شاکی بودنم"است ! (ادامه دارد) «نیست که الان همه خوابند؛میترسم بیدار شوند و شاکی



احمقترین دزدهای این ماه